«ENASA-Pegaso Z-501 trolebusa (eu)»: berrikuspenen arteko aldeak

    Sorapediatik
    No edit summary
    No edit summary
    29. lerroa: 29. lerroa:


    ==Erreferentziak==
    ==Erreferentziak==
    * Hispano-Suiza/Pegaso. Un siglo de camiones y autobuses. Manuel Lage  
    * Hispano-Suiza/Pegaso. Un siglo de camiones y autobuses. Manuel Lage (IVECO-Pegaso 1992)
    * [[Media: SAPA._ENASA-Pegaso_trolebusa_iragarkia_(ABC_1951).pdf | ABC ]] egunkarian iragarkia (1.951/06/26).
    * [[Media: SAPA._ENASA-Pegaso_trolebusa_iragarkia_(ABC_1951).pdf | ABC ]] egunkarian iragarkia (1.951/06/26).


    [[Kategoria: Ondarea]]
    [[Kategoria: Ondarea]]
    [[Kategoria: Armagintza]]
    [[Kategoria: Armagintza]]
    [[Kategoria: Autogintza]]
    [[Kategoria: Autogintza]]

    00:59, 9 martxoa 2018(e)ko berrikuspena

    ENASA-Pegaso trolebusa (Pegaso katalogoa 1951)

    SAPAren dibersifikazioa

    40. hamarkada bukaeran argi zegoen armadaren eskaerak gero eta bakanagoak zirela, eta SAPAk dibertsifikazio bideari ekin zion.

    Arazo honi aurre egiteko, beste produktu lerroak zabaldu zituzten, horretarako beste enpresekin zituen harreman bereziak baliatzen: Sociedad Española de Construcciones Navales S.A., Experiencias Industriales S.A. (EISA), Construcciones Aeronáuticas S.A. (CASA) eta Constructora Nacional de Maquinaria Eléctrica S.A. (CENEMESA).

    Honen adibidea da Z-501 trolebusa. ENASA-Pegaso enpresaren gidaritzapean, enoresa hauek hartu zuten parte: Madrilgo Electrificaciones Nacionales (E.N.S.L.), Córdobako CENEMESA, Soraluzeko S.A de Placencia de las Armas, Aranjuezeko Experiencias Industriales, S.A. eta Bartzelonako Material y Construcciones S.A.


    ENASA-Pegaso trolebusa

    Garai haietan erregaiak lortzeko arazo handifak zirela eta, Pegaso II oinarritzat hartuta, motore elektrikodun bertsio batzuk aztertu ziren. Kamioi elektrikoen prototipoak egin baziren ere, trolebusaren Z-501 diseinuak arrakasta handia lortu zuen: Espainiako hainbat hirietan erabili izan ziren, era asko saldu ziren.

    Trolebus hauek Pegaso IIaren diesel modeloen talde mekanikoak erabiltzen zituzten, ibileran seguritatea eta erosotasuna bermatzeko. Ekipamendu elektrikoa, E.N.S.L.rena, 125 CV potentziko motorra zuen, aginte automatikodun kontaktoreen gobernatuta, freno reostatikoa erabiliz aldiberean.

    Ekipamenduak zituenak:

    • Kontaktore-panelak, zirkuitoaren konbinazio desberdinak eratzeko.
    • Haize konprimituak eragindako leva-kontrola, korronte mugatzaile batek abiadak edota frenu indarrak eratzen zituela, azelerazio edo desazelerazio berdina mantenduz.
    • Hiru kontrol martxa, frenua eta inbertsiorako, gidariaren menpe eta 24 voltiotako sareari lotuak.

    Modu honetan, erregulazio sistemak 15 abiada maila zituen eta 13 frenu maila.

    Trolebus hauetan 80 bidaiarientzako tokia zegoen (horieratik 23 jarrita), bi langilez gain. Gehienezko abiada orduko 60-65 kilometrokoa zen, era 1.960 hamarkadakomazken urteak arte martxan egon ziren.


    SAPAren ekarpena

    Z-501 trolebusaren zenbait atal elektrikoak egiten ziren.


    Erreferentziak

    • Hispano-Suiza/Pegaso. Un siglo de camiones y autobuses. Manuel Lage (IVECO-Pegaso 1992)
    • ABC egunkarian iragarkia (1.951/06/26).